Στις 18 Ιουλίου, μια ήπια, συννεφιασμένη νύχτα στο Ναϊρόμπι της Κένυας, μια ομάδα κορυφαίων συμβούλων εξωτερικής βοήθειας του προεδρικού επιτελείου του Ντόναλντ Τραμπ συγκεντρώθηκε σε μια αίθουσα συναντήσεων στο ξενοδοχείο Tribe, την πολυτελή διαμονή τους στην διπλωματική περιοχή της πόλης, για ένα ιδιωτικό δείπνο.
Οι επισκέπτες από την Ουάσινγκτον περιλάμβαναν τον Μάρκους Θόρντον, πρώην πράκτορα της συνοριοφυλακής γνωστό για τις δημόσιες αγωγές κατά της υποχρεωτικής εμβολιαστικής πολιτικής της διοίκησης Μπάιντεν για τον COVID-19; τον Κέννεθ Τζάκσον, πρώην εκτελεστικό διευθυντή πετρελαίου που είχε υπηρετήσει στην κυβέρνηση κατά την πρώτη διοίκηση Τραμπ; και τη Λέικεν Ράπιερ, η οποία είχε προηγουμένως διαχειριστεί τις επικοινωνίες για την πόλη του Φορτ Γουόρθ, Τέξας. Φέτος, όλοι είχαν διοριστεί σε ηγετικές θέσεις στην Υπηρεσία των ΗΠΑ για τη Διεθνή Ανάπτυξη, τον κορυφαίο κυβερνητικό ανθρωπιστικό οργανισμό στον κόσμο.
Πέντε μήνες νωρίτερα, κάποιοι από τους επισκέπτες συμβούλους είχανγιορτάσει την καταστροφή της USAID με κέικ και ομιλίες στην Ουάσινγκτον. Με αυτή τη δουλειά ολοκληρωμένη, είχαν ξεκινήσει μια παγκόσμια περιοδεία σε μισή ντουζίνα πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας της Κένυας. Είχαν λάβει ειδική άδεια να πετάξουν στην επιχειρηματική κατηγορία “για να διασφαλιστεί η μέγιστη ξεκούραση και άνεση,” σύμφωνα με ένα εσωτερικό σημείωμα. Μόνος του, ο Θόρντον έλαβε έγκριση να δαπανήσει περισσότερα από 35.000 δολάρια από χρήματα φορολογουμένων για το ταξίδι. Το σχέδιο ήταν να διεξάγουν συνεντεύξεις εξόδου με τους κορυφαίους ειδικούς της USAID, οι οποίοι αναγκάζονταν να αποχωρήσουν από τον οργανισμό εν μέσω της δηλωμένης δέσμευσης της διοίκησης για λιτότητα.
Όταν η πρεσβεία των ΗΠΑ στο Ναϊρόμπι ενημερώθηκε για την επίσκεψη, οι αξιωματούχοι διοργάνωσαν το δείπνο με έναν συγκεκριμένο στόχο. Θα ήταν η τελευταία τους ευκαιρία να εξηγήσουν, πρόσωπο με πρόσωπο, τον καταστροφικό αντίκτυπο των δραστικών περικοπών του Τραμπ στην εξωτερική βοήθεια.
Μια κορυφαία ανησυχία: η αποτυχία της διοίκησης να χρηματοδοτήσει τη λειτουργία του Παγκόσμιου Προγράμματος Τροφίμων στην Κένυα, όπου περίπου 720.000 πρόσφυγες, ανάμεσα στους πιο ευάλωτους ανθρώπους στη γη, εξαρτώνταν από τον οργανισμό για να επιβιώσουν. Μετά την παροχή112 εκατομμυρίων δολαρίων το 2024, οι ΗΠΑ ξαφνικά σταμάτησαν τη χρηματοδότηση τον Ιανουάριο χωρίς προειδοποίηση, αφήνοντας το πρόγραμμα χωρίς χρόνο να βρει επαρκή υποστήριξη ή να εισάγει την τροφή που χρειαζόταν για το υπόλοιπο του έτους.
Για μήνες μετά, αξιωματούχοι της κυβέρνησης των ΗΠΑ και ανθρωπιστικοί αξιωματούχοι προειδοποιούσαν την Ουάσινγκτον ότι η διακοπή είχε οδηγήσει σε όλο και πιο δραματικές συνθήκες. Παρακαλούσαν τους πολιτικούς συμβούλους του Τραμπ, συμπεριλαμβανομένου του Θόρντον, να ανανεώσουν τη χρηματοδότηση του WFP και να δώσουν τα χρήματα που χρειαζόταν για να αποφευχθεί η καταστροφή. Η πρεσβεία στο Ναϊρόμπι έστειλε τουλάχιστον οκτώ καλωδίων στο γραφείο του Υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, εξηγώντας την κατάσταση στο έδαφος και προβλέποντας μαζική πείνα, βία και περιφερειακή αστάθεια.
Έχετε οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με την εξωτερική βοήθεια, το Υπουργείο Εξωτερικών ή τους κυβερνητικούς αξιωματούχους που ηγούνται της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ; Αν ναι, παρακαλώ επικοινωνήστε με τον Μπρετ Μέρφι στο Signal στο +1 508-523-5195 ή με την Άννα Μαρία Μπάρι-Τζέστερ στο Signal στο +1 408-504-8131.
Αυτές οι προειδοποιήσεις αγνοήθηκαν. Ο Ρούμπιο, αντιμετωπίζοντας πίεση από νομοθέτες και ανθρωπιστικές ομάδες, δήλωσε δημόσια ότι οι μαζικές περικοπές του οργανισμού είχαν γλιτώσει τα προγράμματα τροφίμων — ακόμη και καθώς η διοίκηση απέτυχε να χρηματοδοτήσει το WFP στην Κένυα πίσω από τις σκηνές. “Αν παρέχει τροφή ή φάρμακα ή οτιδήποτε άλλο που σώζει ζωές και είναι άμεσο και επείγον, δεν περιλαμβάνεστε στην αναστολή,” είπε ο Ρούμπιο στους δημοσιογράφους στις 4 Φεβρουαρίου. “Δεν ξέρω πόσο πιο σαφείς μπορούμε να είμαστε από αυτό.”
Μέχρι την άνοιξη, το WFP δεν είχε ακόμη λάβει χρηματοδότηση, είχε ελλείψεις σε προμήθειες και θα αναγκαζόταν να σταματήσει να ταΐζει πολλούς από τους πρόσφυγες της Κένυας. Στο Κακούμα, το τρίτο μεγαλύτερο στρατόπεδο στον κόσμο, το WFP μείωσε τις μερίδες στις χαμηλότερες στην ιστορία του, παγιδεύοντας τους περισσότερους από τους 308.000 ανθρώπους στο στρατόπεδο με σχεδόν τίποτα να φάνε.
